tag:blogger.com,1999:blog-66631002969465618132011-07-08T20:17:16.585+08:00அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.comBlogger711100tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-58905022601175919012010-04-14T09:42:00.001+08:002010-04-14T09:42:36.360+08:00

தம் வாழ்நாளில் ஏறத்தாழ இருபத்தைந்து ஆண்டுகளைச் சமண சமயத்தவராக இருந்து கழித்தவர் திருநாவுக்கரசர் பெருமான்; அகவை ஐம்பது ஆண்டு கடந்த பின்னரே அருமைச் சைவ சமயத்துக்குத் திரும்பியவர். `இளமைக் காலத்தில் சிவபெருமானை வணங்காமல் வாழ்நாளை வீணாக்கிவிட்டேன்' எனத் தெளிவாகவே சொல்கிறார் அப்பர். `முன்னமே நினையாது ஒழிந்தேன் உனை' என்பது பெருமானாரின் வரலாற்றுக் குறிப்பு. முன்ன மேநினை யாதொழிந் தேனுனை

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-3334357484888359072010-01-20T11:52:00.001+08:002010-01-20T12:13:02.011+08:00

அன்புடையான் விரலளைய      அலையுநங்கை கருங்குழல்போல் தென்காற்றில் அசைந்தாடும்     தேமரத்தின் இலைகளினால்         இன்பமடா இன்பம் - பேர்         இன்பமடா இன்பம்! காதலியர் காதலுரை      கழறுவது போல்மலையின் மீதிருந்து நெளிந்துவந்து      மெலநகைக்கும் ஓடைகளால்         இன்பமடா இன்பம் - பேர்         இன்பமடா இன்பம்! சிறுகுழவி இமையெனவே     

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-64541424244926616162010-01-13T15:10:00.001+08:002010-01-13T15:10:32.049+08:00

பத்து: புவனியிற் போய்ப்பிற வாமையில் நாள்நாம்      போக்குகின் றோம்அவ மேஇந்தப் பூமி சிவனுய்யக் கொள்கின்ற வாறென்று நோக்கித்      திருப்பெருந் துறையுறை வாய்திரு மாலாம் அவன்விருப் பெய்தவும் மலரவன் ஆசைப்      படவும்நின் அலர்ந்தமெய்க் கருணையும் நீயும் அவனியிற் புகுந்தெமை ஆட்கொள்ள வல்லாய்      ஆரமு தேபள்ளி எழுந்தரு ளாயே.  புவனி -

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-1949390909241754022010-01-13T13:42:00.001+08:002010-01-13T13:42:58.198+08:00

ஒன்பது: விண்ணகத் தேவரும் நண்ணவும் மாட்டா      விழுப்பொரு ளேஉன தொழுப்படி யோங்கள் மண்ணகத் தேவந்து வாழச்செய் தானே      வண்திருப் பெருந்துறை யாய்வழி யடியோம் கண்ணகத் தேநின்று களிதரு தேனே      கடலமு தேகரும் பேவிரும் படியார் எண்ணகத் தாய்உல குக்குயிர் ஆனாய்      எம்பெரு மான்பள்ளி எழுந்தரு ளாயே. நண்ணவும் - அணுகவும் விழுப்பொருள் - மேலான பொருள் உன - உன்,

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-12818727483654960952010-01-12T14:52:00.001+08:002010-01-12T15:36:13.904+08:00

எட்டு: முந்திய முதல்நடு இறுதியும் ஆனாய்      மூவரும் அறிகிலர் யாவர்மற் றறிவார் பந்தணை விரலியும் நீயும்நின் அடியார்      பழங்குடில் தொறும்எழுந் தருளிய பரனே செந்தழல் புரைதிரு மேனியும் காட்டித்      திருப்பெருந் துறையுறை கோயிலும் காட்டி அந்தணன் ஆவதும் காட்டிவந் தாண்டாய்      ஆரமு தேபள்ளி எழுந்தரு ளாயே.  ஆனாய் - ஆனவனே

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-8291641836448063572010-01-11T12:39:00.001+08:002010-01-11T12:39:55.383+08:00

ஏழு: அதுபழச் சுவையென அமுதென அறிதற்கு      அரிதென எளிதென அமரரும் அறியார் இதுஅவன் திருவுரு இவன்அவன் எனவே      எங்களை ஆண்டுகொண்டு இங்கெழுந் தருளும் மதுவளர் பொழில்திரு வுத்தர கோச      மங்கையுள் ளாய்திருப் பெருந்துறை மன்னா எதுஎமைப் பணிகொளு மாறது கேட்போம்      எம்பெரு மான்பள்ளி எழுந்தரு ளாயே.   அது - முழுமுதற் பரம்பொருள், இறைவன்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-47708734905297966832010-01-10T17:30:00.001+08:002010-01-10T18:35:30.960+08:00

ஆறு: பப்பற வீட்டிருந்து உணரும்நின் அடியார்      பந்தனை வந்தறுத் தார்அவர் பலரும் மைப்புறு கண்ணியர் மானுடத்து இயல்பின்      வணங்குகின் றார்அணங் கின்மண வாளா செப்புறு கமலங்கள் மலரும்தண் வயல்சூழ்      திருப்பெருந் துறையுறை சிவபெரு மானே இப்பிறப்பு அறுத்தெமை ஆண்டருள் புரியும்      எம்பெரு மான்பள்ளி எழுந்தரு ளாயே.  பப்பு - பரப்பு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-14595808561207773152010-01-09T15:18:00.001+08:002010-01-09T19:54:02.320+08:00

 ஐந்து: பூதங்கள் தோறும்நின் றாய்எனின் அல்லால்      போக்கிலன் வரவிலன் எனநினைப் புலவோர் கீதங்கள் பாடுதல் ஆடுதல் அல்லால்      கேட்டறி யோம்உனைக் கண்டறி வாரைச் சீதங்கொள் வயல்திருப் பெருந்துறை மன்னா      சிந்தனைக் கும்அரி யாய்எங்கள் முன்வந்து ஏதங்கள் அறுத்தெம்மை ஆண்டருள் புரியும்      எம்பெரு மான்பள்ளி எழுந்தரு ளாயே. பூதங்கள் - நிலம், நீர், தீ, காற்று

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-54254495226962435152010-01-08T14:23:00.001+08:002010-01-09T20:00:20.767+08:00

நான்கு: இன்னிசை வீணையர் யாழினர் ஒருபால்      இருக்கொடு தோத்திரம் இயம்பினர் ஒருபால் துன்னிய பிணைமலர்க் கையினர் ஒருபால்      தொழுகையர் அழுகையர் துவள்கையர் ஒருபால் சென்னியில் அஞ்சலி கூப்பினர் ஒருபால்      திருப்பெருந் துறையுறை சிவபெரு மானே என்னையும் ஆண்டுகொண்டு இன்னருள் புரியும்      எம்பெரு மான்பள்ளி எழுந்தரு ளாயே. இருக்கு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-68061265061847106152010-01-07T11:32:00.001+08:002010-01-09T19:59:28.471+08:00

மூன்று: கூவின பூங்குயில் கூவின கோழி      குருகுகள் இயம்பின இயம்பின சங்கம் ஓவின தாரகை ஒளிஒளி உதயத்து      ஒருப்படு கின்றது விருப்பொடு நமக்குத் தேவநற் செறிகழல் தாள்இணை காட்டாய்      திருப்பெருந் துறையுறை சிவபெரு மானே யாவரும் அறிவரி யாய்எமக்கு எளியாய்      எம்பெரு மான்பள்ளி எழுந்தரு ளாயே. கோழி - சேவல் குருகுகள் -

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-11875062476208086702010-01-06T13:23:00.001+08:002010-01-09T20:01:14.362+08:00

இரண்டு: அருணன்இந் திரன்திசை அணுகினன் இருள்போய்      அகன்றது உதயம்நின் மலர்த்திரு முகத்தின் கருணையின் சூரியன் எழஎழ நயனக்      கடிமலர் மலரமற் றண்ணல்அங் கண்ணாம் திரள்நிரை அறுபதம் முரல்வன இவையோர்      திருப்பெருந் துறையுறை சிவபெரு மானே அருள்நிதி தரவரும் ஆனந்த மலையே      அலைகட லேபள்ளி எழுந்தரு ளாயே.  அருணன் - கதிரவன்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-26986642435773672982010-01-05T10:25:00.001+08:002010-01-09T20:02:13.671+08:00

இறைவரைத் துயிலெழுப்புவதைப் பாடுபொருளாகக் கொண்டது `திருப்பள்ளியெழுச்சி''. இஃது ஓர் உபசார வழக்கு. இறைவர் ஒருபொழுதும் உறங்குவது இல்லை. `உண்ணாது உறங்காது இருந்தாய் போற்றி' என்பது அப்பர் தமிழ். மாந்தரின் உள்ளத்துள் உறங்கிக் கிடக்கும் இறை சிந்தனையைத் தட்டி எழுப்புவது திருப்பள்ளியெழுச்சி'யின் உட்பொருள் எனக் கொள்ளவேண்டும். மாணிக்கவாசகப் பெருமானார் நம் உள்ளத்து இருளைப் போக்குகிறார் எனக் கொண்டால்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-30261264079985677582010-01-04T15:46:00.001+08:002010-01-05T09:15:13.894+08:00

இருபது: போற்றி அருளுகநின் ஆதியாம் பாதமலர் போற்றி அருளுகநின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள் போற்றிஎல் லாவுயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம் போற்றிஎல் லாவுயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள் போற்றிஎல் லாவுயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள் போற்றிமால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம் போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள் போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-81521502572702005432010-01-03T15:52:00.001+08:002010-01-03T16:31:54.559+08:00

பத்தொன்பது: உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம்என்று அங்கப் பழஞ்சொற் புதுக்கும்எம் அச்சத்தால் எங்கள் பெருமான் உனக்கொன் றுரைப்போம்கேள் எங்கொங்கை நின்னன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க எங்கை உனக்கல்லா தெப்பணியும் செய்யற்க கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றொன்றும் காணற்க இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல் எங்கெழிலென் ஞாயிறு எமக்கேலோர் எம்பாவாய்.

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-86831605252991404922010-01-02T09:33:00.001+08:002010-01-02T09:33:28.483+08:00

பதினெட்டு: அண்ணா மலையான் அடிக்கமலம் சென்றிறைஞ்சும் விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகைவீ றற்றாற்போல் கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத் தண்ணார் ஒளிமழுங்கித் தாரகைகள் தாமகலப் பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப் பிறங்கொளிசேர் விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகிக் கண்ணார் அமுதமுமாய் நின்றான் கழல்பாடிப் பெண்ணேஇப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய்.

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-64449357698720835102010-01-01T11:36:00.001+08:002010-01-02T09:42:29.288+08:00

பதினேழு: செங்க ணவன்பால் திசைமுகன்பால் தேவர்கள்பால் எங்கும் இலாததோர் இன்பம்நம் பாலதாக் கொங்குண் கருங்குழலி நந்தம்மைக் கோதாட்டி இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச் செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை அங்கண் அரசை அடியோங்கட் காரமுதை நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய். செங்கணவன் –

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-30767130480816452112009-12-31T14:54:00.001+08:002010-01-02T09:43:25.958+08:00

பதினாறு: முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துடையாள் என்னத் திகழ்ந்தெம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின் மின்னிப் பொலிந்தெம் பிராட்டி திருவடிமேற் பொன்னஞ் சிலம்பிற் சிலம்பித் திருப்புருவம் என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு முன்னி அவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய்.

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-55850964777029048682009-12-30T20:14:00.001+08:002009-12-30T20:14:04.714+08:00

பதினைந்து: ஓரொருகால் எம்பெருமான் என்றென்றே நம்பெருமான் சீரொருகால் வாயோவாள் சித்தம் களிகூர நீரொருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப் பாரொருகால் வந்தனையாள் விண்ணோரைத் தான்பணியாள் பேரரையற் கிங்ஙனே பித்தொருவர் ஆமாறும் ஆரொருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர்தாள் வாருருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி ஏருருவப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-55836985575160921212009-12-29T12:49:00.001+08:002009-12-29T12:49:48.255+08:00

பதினான்கு: காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக் கோதை குழலாட வண்டின் குழாமாடச் சீதப் புனலாடிச் சிற்றம் பலம்பாடி வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருள்ஆ மாபாடிச் சோதி திறம்பாடிச் சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி ஆதி திறம்பாடி அந்தம்ஆ மாபாடிப் பேதித்து நம்மை வளர்த்தெடுத்த பெய்வளைதன் பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோ ரெம்பாவாய். குழை - காதணி பைம்பூண் கலன் -

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-84794629426206876962009-12-28T16:56:00.001+08:002009-12-28T17:30:34.442+08:00

பதின்மூன்று: பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால் அங்கம் குருகினத்தால் பின்னும் அரவத்தால் தங்கள் மலங்கழுவு வார்வந்து சார்தலினால் எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்றிசைந்த பொங்கு மடுவிற் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம் சங்கஞ் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்தார்ப்பக் கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-14699968126011467282009-12-27T18:19:00.001+08:002009-12-27T18:20:36.738+08:00

பன்னிரண்டு: ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்தாடும் தீர்த்தன்நற் றில்லைச்சிற் றம்பலத்தே தீயாடும் கூத்தன்இவ் வானும் குவலயமும் எல்லோமும் காத்தும் படைத்தம் கரந்தும் விளையாடி வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள் ஆர்ப்பரவஞ் செய்ய அணிகுழல்மேல் வண்டார்ப்பப் பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்துடையான் பொற்பாதம் ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். ஆர்த்த - பிணித்த,

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-48743670366015398262009-12-26T17:58:00.001+08:002009-12-26T17:58:32.765+08:00

பதினொன்று: மொய்யார் தடம்பொய்கை புக்கு முகேரென்னக் கையாற் குடைந்து குடைந்துன் கழல்பாடி ஐயா வழியடியோம் வாழ்ந்தோம்காண் ஆரழல்போல் செய்யாவெண் ணீறாடி செல்வா சிறுமருங்குல் மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா ஐயாநீ ஆட்கொண் டருளும் விளையாட்டின் உய்வார்கள் உய்யும் வகையெல்லாம் உய்ந்தொழிந்தோம் எய்யாமற் காப்பாய் எமையேலோர் எம்பாவாய். மொய்யார் - கூட்டம் நிறைந்த; மொய் - கூட்டம்,

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-8826459129057786792009-12-25T12:01:00.001+08:002009-12-25T12:01:02.616+08:00

பத்து: பாதாளம் ஏழினுங்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர் போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்றல்லன் வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும் ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டருளன் கோதில் குலத்தரன்தன் கோயிற்பிணாப் பிள்ளைகாள் ஏதவன்ஊர் ஏதவன்பேர் ஆருற்றார் ஆரயலார் ஏதவனைப் பாடும் பரிசேலோர் எம்பாவாய். பாதாளம் - கீழுலகம்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-45946562544496043172009-12-24T17:10:00.001+08:002009-12-24T17:11:04.758+08:00

ஒன்பது: முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும்அப் பெற்றியனே உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றஉன் சீரடியோம் உன்னடியார் தாள்பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம் அன்னவரே எம்கணவர் ஆவார் அவர்உகந்து சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணிசெய்வோம் இன்ன வகையே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல் என்ன குறையும் இலோம்ஏலோர் எம்பாவாய்.

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-56939037654357440152009-12-23T13:33:00.001+08:002009-12-23T13:33:28.094+08:00

எட்டு: கோழி சிலம்பச் சிலம்பும் குருகெங்கும் ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்கெங்கும் கேழில் பரஞ்சோதி கேழில் பரங்கருணை கேழில் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ வாழிஈ தென்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய் ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய். கோழி - சேவல் சிலம்ப - ஒலிக்க குருகு - பறவை ஏழில் -

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-24213093640560966112009-12-22T09:41:00.001+08:002009-12-22T09:41:30.184+08:00

ஏழு: அன்னே இவையும் சிலவோ பலஅமரர் உன்னற் கரியான் ஒருவன் இருஞ்சீரான் சின்னங்கள் கேட்பச் சிவனென்றே வாய்திறப்பாய் தென்னாஎன் னாமுன்னம் தீசேர் மெழுகொப்பாய் என்னானை என்னரையன் இன்னமுதென் றெல்லோமும் சொன்னோம்கேள் வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால் என்னே துயிலின் பரிசேலோர் எம்பாவாய். அன்னே – தாயே,

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-1055435376410007952009-12-21T09:08:00.001+08:002009-12-21T09:08:31.664+08:00

ஆறு: மானேநீ நென்னலை நாளைவந் துங்களை நானே யெழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ வானே நிலனே பிறவே அறிவரியான் தானேவந் தெம்மைத் தலையளித்தாட் கொண்டருளும் வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்குன் வாய்திறவாய் ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும்எமக்கும் ஏனோர்க்கும் தம்கோனைப் பாடேலோர் எம்பாவாய். நென்னல் - நேற்று திசை - இடம், திக்கு பகராய் -

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-23689510265844593452009-12-20T09:32:00.001+08:002009-12-20T09:32:36.956+08:00

ஐந்து: மாலறியா நான்முகனும் காணா மலையினைநாம் போலறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்க ளேபேசும் பாலூறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய் ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவரியான் கோலமும் நம்மைஆட் கொண்டருளிக் கோதாட்டும் சீலமும் பாடிச் சிவனே சிவனேயென்று ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண் ஏலக் குழலி பரிசேலோர் எம்பாவாய்.  மால் - திருமால் பொக்கம் - பொய்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-55005136973423663202009-12-19T09:35:00.001+08:002009-12-19T11:32:16.527+08:00

நான்கு: ஒண்ணித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லாரும் வந்தாரோ எண்ணிக்கொ டுள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும் கண்ணைத் துயின்றவமே காலத்தைப் போக்காதே விண்ணுக் கொருமருந்தை வேத விழுப்பொருளைக் கண்ணுக் கினியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம் உண்ணெக்கு நின்றுருக யாம்மாட்டோம் நீயேவந் தெண்ணிக் குறையில் துயிலேலோர் எம்பாவாய். ஒண்ணித்திலம் - ஒள் நித்திலம்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-90909607216448072482009-12-18T09:14:00.001+08:002009-12-18T09:14:14.969+08:00

மூன்று: முத்தன்ன வெண்ணகையாய் முன்வந் தெதிரெழுந்தென் அத்தன்ஆ னந்தன் அமுதன்என் றள்ளூறித் தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய் பத்துடையீர் ஈசன் பழவடியீர் பாங்குடையீர் புத்தடியோம் புன்மைதீர்த் தாட்கொண்டாற் பொல்லாதோ எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நம்சிவனை இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோ ரெம்பாவாய். முத்தன்ன - முத்தைப் போன்ற; அன்ன -

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-39565152914297432662009-12-17T09:41:00.001+08:002009-12-18T09:20:02.172+08:00

இரண்டு: பாசம் பரஞ்சோதிக் கென்பாய் இராப்பகல்நாம் பேசும்போ தெப்போதிப் போதார் அமளிக்கே நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய் நேரிழையீர் சீசி இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி ஏசும் இடமீதோ விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குக் கூசு மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும் தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள் ஈசனார்க் கன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய்.  பரஞ்சோதி - மேலான

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-61073595789585582032009-12-16T09:47:00.001+08:002009-12-16T20:18:59.748+08:00

மார்கழித் திங்களில் நோன்பிருக்கும் இளம்பெண்கள் அதிகாலையில் துயிலெழுந்து இல்லந்தோறும் சென்று தம் தோழியரையும் எழுப்பி உடனழைத்துச் சென்று பொய்கையில் நீராடி இறைவர் புகழ்பாடி வழிபடுவதனைத் `திருவெம்பாவை' பாடுபொருளாகக் கொண்டுள்ளது. துயிலெழுப்பும் மகளிரை மெய்யுணர்வு பெற்றவராகவும் துயிலெழுப்பப்படும் மகளிரை மெய்யுணர்வு பெறாதவர்களாகவும் உருவகித்து உட்பொருள் காணவேண்டும். துயிலெழுப்பும் மெய்யுணர்வாளராக

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-12828899597851921532009-11-25T14:12:00.001+08:002009-11-25T14:55:18.123+08:00

                      புதிய விடியல் தசைகிழிய எலும்பொடியத் தங்குருதி நிலம்நனைக்க அசைமறந்த மாடுகளாய் நாளும் - அவர்      அன்றுழைத்த கதைமிகவும் நீளும்! கைசுருங்கக் கால்சுருங்கக் கண்சுருங்க முகம்சுருங்க மெய்சுருங்கப் பாடுபட்ட கூட்டம் - அது      மீட்சியின்றி உருக்குலைந்த கூட்டம்! ஆடுகளாய் மாடுகளாய் அடிமைகளாய் வெள்ளையரால் வாடியவர் காலமொரு காலம் - அது     

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-79335380714262212482009-11-24T13:30:00.001+08:002009-11-24T14:37:09.323+08:00

இயற்கை சீறினால் என்ன ஆகும்? பேரழிவு ஏற்படும். இயற்கையின் சீற்றத்தை எதிர்த்து வாழ நம்மால் முடியுமோ?. அழிவு ஏற்பட்டாலும் இயற்கையோடு ஒட்டி வாழ்ந்துதான் ஆகவேண்டும். அழிவைத் தவிர்க்க இயலாவிட்டாலும் ஓரளவு குறைத்துக்கொள்ள நம்மால் முடியும். களை: இதனால் அங்கு பதட்டமும், பரபரப்பும் ஏற்பட்டது. விளக்கம்: 1. `பதட்டம்' என்று ஒரு சொல் தமிழில் இல்லை; `பதற்றம்' என்பதே சரியான சொல். `பதறு'

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-82161448786691940912009-11-16T15:58:00.001+08:002009-11-17T13:53:23.333+08:00

இருள்பிறங்கும் அடவிநடு வேகிணற்றில் பிறந்துவளர்ந்        திருந்தஒரு சிறிய தவளை    இமிழ்கடலைத் தன்கிணற்றின் இயல்பினதாய் அளவினதாய்        எண்ணியுரை செய்த செயலாய் மருள்பிறங்கும் புல்லியஓர் மதியீனன் எலாமறிந்த        மாமேதை என்ற நினைவில்    மன்றங்கள் ஏறிநின்று வாய்கொழுத்து நாத்திகமே        மட்டின்றிப் பேசி அலைந்தேன்! அருள்பிறங்கும் மறையேத்தும் ஆண்டவனை

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-48328370558881333212009-11-10T10:41:00.001+08:002009-11-10T10:41:17.277+08:00

பாட்டியல் - 7 (உறுப்பியல்: 7) சீர்கள் இணைந்து நடப்பது அடி எனப்படும். குறளடி, சிந்தடி, அளவடி, நெடிலடி, கழிநெடிலடி என அடி ஐந்து வகைப்படும். 1. குறளடி: இரு சீர்கள் இணைந்து வரும். கொன்றை சூடி நின்ற தேவை அன்றி யொன்று நன்றி லோமே. கொன்றை சூடி - முதல் அடி; நின்ற தேவை - இரண்டாம் அடி; அன்றி யொன்று - மூன்றாம் அடி; நன்றி லோமே - நான்காம் அடி. ஒவ்வோர் அடியிலும் இரு சீர்களே உள்ளன.

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-60777253221312583932009-11-06T12:16:00.001+08:002009-11-06T12:16:51.322+08:00

பனிப்பகைப் பகலோன் பாரைப்     பார்த்திடாக் காலை; காலம் புனைதுகில் போர்த்துத் தூங்கும்     புற்களின் நுனியில் தூங்கும் பனித்துளி தம்மிற் பாய்ந்து     பனிஉடல் தோயத் தோய நனிமகிழ் மலர ஆடி     நலமுற நீந்தல் வேண்டும். சிறுபசுங் கொடிக ளாடிச்     சீதளத் தென்ற லாடி உறுமொரு சோலை நாடி     உலாவரல் வேண்டும்; ஆங்கே சிறுமுகை இதழ்அ விழ்ந்து    

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-17262969008074102132009-11-05T14:35:00.001+08:002009-11-05T15:56:18.100+08:00

  கொன்றை மரங்கள் கிளைபரப்பி வளர்ந்து நிற்கின்றன. கிளைகளில் பொன்னிறத்தில் கொன்றை மலர்கள்; சரஞ்சரமாக அழகு பரப்புகின்றன. அருகே காந்தள் கொடிகள்; அழகிய மலர்கள் பூத்துக் குலுங்குகின்றன மெல்லத் தவழ்ந்து வருகிறது இளங்காற்று. கொன்றை மரங்கள் மலர்களைச் சொரிகின்றன. காந்தள் கொடிகள் தம் கைபோன்ற மலர்களால் பொன்போலும் கொன்றை மலர்களை ஏந்திக் கொள்கின்றன. இந்தக் காட்சியைப் பார்க்கிறது ஒரு வண்டு.

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-42803456167868485572009-11-02T14:26:00.001+08:002009-11-02T14:26:05.103+08:00

ஒன்றே நினைக்கின்றோம் ஓரறிவோ ஈரறிவோ நன்றே அதுபோதும் நாம்வாழ! – என்றென்றும் ஆறறிவு வேண்டா! அட,மகனே, மாந்தர்தம் நாறறிவு வேண்டா நமக்கு! (நனவுகள் - 22.10.2008)

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-10244856475202803822009-10-30T15:36:00.001+08:002009-10-30T15:38:55.306+08:00

தமிழில் ஆங்கிலச்சொற்களைக் கலந்து எழுதும் பழக்கம் மிக விரைவாக வளர்ந்து வருகிறது. இவ்வாறு எழுதுபவர்களுக்குத் தங்களால் விளையும் மொழிச்சிதைவு குறித்துக் குற்ற உணர்வு இல்லை; நாணம் அறவே இல்லை. `மெல்லத் தமிழினிச் சாகும்’ என்றுரைத்த எவனோ ஒருவனைப் `பேதை’ என்று சினந்து சொன்னான் பாரதி. பாரதி இன்றிருந்தால் இவர்களை என்னவென்று சொல்வான்? `தாய்த்தமிழை நோய்த்தமிழாக்கும் தறிதலைகள்’ என்பானோ? கீழே

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-78344808885459841562009-10-28T16:46:00.001+08:002009-10-28T16:47:37.849+08:00

சுற்றுகின்ற பூமியிலே    சுழன்றுவரும் மனிதவெள்ளம் பற்றுகின்ற உறவுமுறை நூறு! – இப்    பல்லுறவும் பொய்யெனவே கூறு! தந்தையென்ன பெற்றெடுத்த    தாயுமென்ன இவ்வுறவு இந்தஒரு பிறப்பில்வந்த ஒட்டு! – இது    இற்றுவிழும் புற்றுமண்ணின் ஒட்டு! தம்பியென்ன அண்ணனென்ன    தங்கையென்ன தமக்கையென்ன வெம்பிவிழும் பிஞ்சுகளைப் போல – பின்    விழுந்துவிடும் உறவுமுறை சால!

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-30108121235727724652009-10-26T14:48:00.001+08:002009-10-26T14:48:52.630+08:00

பாட்டியல் - 6 (உறுப்பியல்: 6) தேமா, புளிமா, கருவிளம், கூவிளம் ஆகிய நான்கு ஈரசைச்சீர்களோடு நேரசை சேர்ந்து நேரீற்று மூவசைச்சீர் ஆகும். நேர்நேர் - தேமா நேர்நேர்நேர் - தேமாங்காய் நிரைநேர் - புளிமா நிரைநேர்நேர் - புளிமாங்காய் நிரைநிரை - கருவிளம் நிரைநிரைநேர் - கருவிளங்காய் நேர்நிரை - கூவிளம் நேர்நிரைநேர் - கூவிளங்காய் நேரீற்று மூவசைச்சீர் வாய்பாடு: நேர்நேர்நேர் –

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-25904526786561470952009-10-24T17:42:00.001+08:002009-10-24T17:42:47.954+08:00

தமிழகத்தின் இதழாசிரியர்களும் செய்தியாளர்களும் மிகுந்த தமிழுணர்வு உடையவர்கள்; மிகுந்த தமிழ்ப்பற்று உடையவர்கள். தங்கள் வயிற்றுப்பாட்டை எண்ணாமல் தமிழின் வளர்ச்சியே பெரிதென எண்ணுபவர்கள்; அதற்காகவே அல்லும் பகலும் பாடுபடுபவர்கள். தங்கள் வருமானத்தைக் கருதாமல் தமிழின் செழுமையே முதன்மையானது என்று கருதுபவர்கள்; அதற்காகவே ஊணுறக்கம் இன்றி உழைப்பவர்கள். தமிழின் வளர்ச்சிக்கு அப்பெருமக்கள் ஆற்றிய

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-87370438426251473682009-10-22T12:16:00.001+08:002009-10-22T12:16:41.783+08:00

முல்லைக்கு மென்மையென்று சொல்வேன் - என்    மொய்குழலாள் கன்னத்துக் கென்னவென்று சொல்வேன்? - பூங் கொல்லைக்கும் எழிலென்று சொல்வேன் - என்    கொடியிடையாள் தளிர்மேனிக் கென்னவென்று சொல்வேன்? பாலுக்கு வெண்மையென்று சொல்வேன் - என்    பைங்கொடியாள் பற்களுக்கோ என்னவென்று சொல்வேன்? - நெடு வேலுக்குக் கூர்மையென்று சொல்வேன் - என்    மென்னகையாள் விழிகளுக்கோ என்னவென்று சொல்வேன்?

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-55782953292939918512009-10-20T09:59:00.001+08:002009-10-20T20:22:43.818+08:00

பாட்டியல் - 5 (உறுப்பியல்: 5) நேரசை, நிரையசை எனும் அசை இரண்டும் சேர்ந்து சீர் ஆகும். இரண்டு அசை சேர்ந்து வருவது ஈரசைச்சீர். மூன்று அசை சேர்ந்து வருவது மூவசைச்சீர். ஈரசைச்சீர்: நேரசையும் நிரையசையும் சேர்ந்து ஈரசைச்சீர் நான்கு ஆகும். 1. தந்தை மகற்காற்றும் நன்றி அவையத்து     முந்தி இருப்பச் செயல். இந்தக் குறட்பாவில் தந்தை, நன்றி, முந்தி ஆகிய சீர்கள் நேரசையும் நேரசையும் சேர்ந்து

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-46380165090119608152009-10-16T17:00:00.001+08:002009-10-16T17:20:08.664+08:00

தேமலர்க் காட்டில் வீசும்     தென்றலே, கவிஞன் என்றன் நாமலர் பாட்டாய் மாற      நண்ணினை கொல்லோ என்னை? பாமலர் உனக்கா? போ,போ!      பைங்கொடி அன்ன என்றன் பூமகள் அவளி ருக்கப்     புகழ்ந்துனைப் பாடு வேனோ? தெளிநில வளித்து நிற்கும்     திங்களே, உன்னைக் கொண்டு வளர்த்திடு வேன்பாட் டென்று      மயங்கினை கொல்லோ உள்ளம்? நலத்தொடு போய்ச்சேர்! என்றன்    

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-35794863697375863522009-10-15T20:00:00.001+08:002009-10-15T20:02:15.046+08:00

 பாட்டியல் - 4 (உறுப்பியல்: 4) முன்கட்டுரையில் நேரசை, நிரையசை எனும் ஈரசைகளையும் அசைபிரிக்கும் முறையையும் பார்த்தோம். அக்கட்டுரையின் தொடர்ச்சியாக ஒரு சிறு விளக்கத்தை இப்போது பார்ப்போம். ஐகாரம் என்னும் நெடில் தன்னைக் குறிக்கும்போது மட்டும் (ஐ என்னும் எழுத்தைச் சுட்டும்போது) இரு மாத்திரை அளவினதாக (நெடிலாக) ஒலிக்கும். மொழியின் (சொல்லின்) முதல், இடை, கடை எனும் மூவிடங்களிலும் ஐகாரம் குறுகி

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-85786007591912860002009-10-14T14:49:00.001+08:002009-10-14T14:56:10.558+08:00

புகழ்பெற்ற நடிகை அவர். ஒருமுறை அறிஞர் பெர்னார்ட் ஷாவைச் சந்திக்க வந்தார். “நான் உங்களிடம் ஒன்று கேட்கவேண்டும்; கேட்கலாமா?” என்றார் நடிகை. “தயக்கம் வேண்டா; கேள்!” என்றார் பெர்னாட் ஷா. “நான் மிகச் சிறந்த அழகு உடையவள்; நீங்கள் மிகச் சிறந்த அறிவு உடையவர்!” “சரி, அதற்கென்ன இப்போது?” “நாம் இருவரும் திருமணம் செய்துகொண்டால் என்ன? என் அழகையும் உங்கள் அறிவையும் கொண்டு பிறக்கும் நம் பிள்ளைகள்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-30746305151485562012009-10-13T11:13:00.001+08:002009-10-13T11:13:19.556+08:00

ஒன்று சொல்கிறோம். கருத்து வேறுபாடு எழுகிறது. `ஏன் அவ்வாறு சொன்னோம்' என்று விளக்கம் சொல்ல நேரிடுகிறது. மெய்யாசிரியர்களுக்கு இத்தகைய இடர்ப்பாடு இல்லை. அவர்கள் எப்போதும் `வெல்லுஞ்சொல் இன்மை அறிந்து' சொல்லும் தகைமை உடையவர்கள். வெல்லும் சொல் இன்மை அறிந்து சொல்வது எளிய செயல் அன்று. களை: சீனர்கள் மீதான அந்த விமர்சனம் அம்னோவின் குரல் அல்ல. விளக்கம்: 1. அன்று, அல்ல என்னும் இவ்விரு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-81109065029787739192009-10-12T12:22:00.001+08:002009-10-12T12:22:01.733+08:00

  ஆர்பழிக்கும் இடமில்லா அழகுநிறை இளையவள்நீ கார்பழிக்கும் கருங்குழலில் களிமுல்லை சூடினையே! கார்பழிக்கும் கருங்குழலில் களிமுல்லை சூடியது பார்பழிக்கும் அஞ்சாஎன் படரிதயம் பொடித்திடவோ? கான்வியக்கத் துள்ளிநடம் காட்டுகின்ற இளம்புள்ளி மான்வியக்க விழிகளிலே மைபூசி வந்தனையே! மான்வியக்க விழிகளிலே மைபூசி வந்ததுவும் நான்வியக்க வோ?என்னை நன்றாண்டு கொண்டிடவோ? குளம்நெகிழ்த்தே

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-62534190998598184932009-10-09T11:19:00.001+08:002009-10-09T11:35:44.085+08:00

 பாட்டியல் - 3 (உறுப்பியல்: 3) குறில், நெடில், ஒற்று என எழுத்துகள் மூன்று வகைப்படும். இவ்வெழுத்துகளால் ஆவது அசை. நேரசை, நிரையசை என அசை இருவகைப்படும். நிரையசை: 1. அ. குறிலிணை (குறில் + இணை, இருகுறில்) எடுத்துக்காட்டு: அணி, இது, உடு, எரி, ஒரு, கனி, சில, துளி, பிணி, வழு, நடு, மொழி 1. ஆ. குறிலிணை ஒற்று எடுத்துக்காட்டு: அருள், இடம், உடல், எவன், ஒளிர், களம், சினம், தமிழ், பிறர், வயல்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-69266325302334258532009-10-08T10:34:00.001+08:002009-10-08T10:35:38.020+08:00

“நீண்ட காலம் பழகி இருந்தாலும் அவனைப் புரிந்துகொள்ளவே முடியவில்லை. “எப்போதும் ஒளிவு மறைவாகவே நடந்துகொள்கிறான். “எதனையும் தெளிவாகச் சொல்லுவதில்லை. “உள்ளத்தில் ஒன்றிருக்க வேறொன்று சொல்கிறானோ என்று ஐயம் தோன்றுமாறு பேசுகிறான். “ஒன்று சொல்கிறான்; அதற்கு மாறாகச் செய்கிறான். “அவனை என்னென்று நினைப்பது?” இப்படி ஐயம் தோன்றுமாறு சிலர் நடந்துகொள்வார்கள். வெளிப்படையாகப் பேசமாட்டார்கள்;

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-44820282314658976492009-10-06T11:26:00.001+08:002009-10-06T11:26:51.712+08:00

உடனடியாகக் செய்தாலும் கொலைதான். படிப்படியாகச் செய்தாலும் கொலைதான். எப்படிச் செய்தால் என்ன? உயிர் நீங்குமாயின் அது கொலைதான்! களை: மீனவர்கள் ஸ்டிரைக்: சிக்கன் வியாபாரிகள் குஷி விளக்கம்: ஒரு செய்தித் தலைப்பு இது. ஐந்தே சொற்கள்; ஐந்து சொற்களுள் நான்கு பிறமொழிச் சொற்கள். ஸ்டிரைக் - ஆங்கிலம் சிக்கன் - ஆங்கிலம் வியாபாரிகள் - சமற்கிருதம் குஷி - உருது

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-90831296477932472752009-10-05T10:16:00.001+08:002009-10-05T10:29:54.875+08:00

புத்தம் புதுக்கொழுந்தே, பூத்துவந்த வெண்ணிலவே, சித்தம் தெளியவைக்கும் தெள்ளுதமிழ் நற்கவியே, நித்தம் எனைவதைக்கும் நேரிழையாள் தன்வயிற்றில் முத்தாய்ப் பிறந்துவந்த மொட்டேநீ ஏன்சிரித்தாய்? எண்ணிமுடி யாமல் எடுத்தடுக்க ஏலாமல் வண்ணப் புடைவைபல வாங்கிவந்துன் தாய்க்குமகிழ் வெண்ணி அளித்திடும்நான் எட்டிரண்டு கிழிசலுடன் இன்னும் இருக்கும்நிலை எண்ணிச் சிரித்தாயோ?

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-77480910004592956632009-10-04T13:38:00.001+08:002009-10-04T15:21:08.288+08:00

பாட்டியல் - 2 (உறுப்பியல்: 2) உயிரெழுத்து, மெய்யெழுத்து, உயிர்மெய்யெழுத்து, ஆய்தவெழுத்து என எழுத்துகள் நான்கு வகையின; இவ்வாறு தமிழிலக்கணம் சொல்லும். பாட்டியற்ற விழைவோர் எழுத்துகளை இவ்வாறு எண்ணிப்பார்க்கத் தேவையில்லை. எழுத்துகளின் ஒலியளவே பாட்டியலில் முதன்மையாகக் கொள்ளப்படும். ஒரு மாத்திரை அளவு ஒலிக்கப்படுவன, இரு மாத்திரை அளவு ஒலிக்கப்படுவன, அரை மாத்திரை அளவு ஒலிக்கப்படுவன என்னும் மூன்று

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-38456549181424956342009-10-02T17:56:00.001+08:002009-10-02T21:23:28.172+08:00

ஊருக்கு அருகே சிறு குன்று; குன்றின் அடிவாரத்தில் ஒரு கோவில். காலையிலும் மாலையிலும் கோவிலில் கூட்டம் இருக்கும்; மற்ற நேரங்களில் அவ்வப்போது ஓரிருவர் வந்துபோவார்கள். பொதுவாக அந்தக் கோவிலிலும் சுற்றுப்புரத்திலும் அமைதியான சூழ்நிலையே எப்போதும் நிலவும். அங்குத் துறவி ஒருவர் இருந்தார். எப்போதும் கோவில் மண்டபத்தில் அமர்ந்திருப்பார்; இரவில் அங்கேயே படுத்துக்கொள்வார். எப்போது அவர் அந்த ஊருக்கு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-75384370004008992972009-10-01T15:58:00.001+08:002009-10-01T15:58:14.893+08:00

`அவரவர் நம்பிக்கை அவரவருக்கு' என்று பலரும் சொல்வார்கள். இவ்வாறு சொல்வது சரிதான். ஆனால் இக்கூற்று இலக்கணத்துக்குப் பொருந்துமோ? `இது சரி' என்று நாம் நம்பி எழுதுவது இலக்கணப்படி சரியாகவே இருக்கும் என்று நம்பலாமா? களை: இதெல்லாம் அவரவர் நம்பிக்கையைப் பொறுத்தது. விளக்கம்: 1. இது – ஒருமை; எல்லாம் – பன்மை `இது’ என்னும் ஒருமைச்சொல்லைத் தொடர்ந்து `எல்லாம்’ என்னும் பன்மைச்சொல்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-73033506954776760892009-09-30T10:58:00.001+08:002009-10-04T12:18:48.096+08:00

பாட்டியல் - 1  (உறுப்பியல் - 1) எல்லாருக்கும் எழுதும் ஆர்வம் உள்ளது என்று சொல்ல இயலாது. ஆர்வம் இல்லாதிருத்தல் தவறன்று; ஏனெனில் இந்த ஆர்வம் இயல்பாகவே அமையும் தன்மையது. பாட்டு இயற்றுவர் சிலர்; கட்டுரை வரைவர் சிலர்; சிறுகதை எழுதுவர் சிலர்; தொடர்கதை, நாடகம் முதலியவற்றில் ஈடுபடுவர் சிலர். இஃது ஆர்வத்தைப் பொறுத்தது. அனைவருமே பாராட்டுக்குரியவர்தாம். எத்துறையில் ஈடுபட்டாலும் அத்துறையின் இயல்பை நன்கு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-57090359402320661362009-09-29T11:43:00.001+08:002009-09-30T08:25:49.163+08:00

பாட்டுவரும் நேரம் - நீ    பக்கம்வரும் நேரம் கோட்டுமுகை சூடி - இளங்    கொடியிடையும் வாடிக் கூட்டுமலர்த் தாதே! - நீ    கொஞ்சிவரும் போதே பாட்டுவரும் நேரம் - தமிழ்ப்    பாட்டுவரும் நேரம்! வாவிகயல் இரண்டு - நிலை    மறந்துதரை புரண்டு பூவிரியுஞ் சோலை - தனிற்    பொருந்திநின்றாற் போல ஆவிகொளுங் கண்கள் - தமை    அலையவிட்டே, தண்கள்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-3300333183414840972009-09-28T11:13:00.001+08:002009-09-28T11:13:22.762+08:00

“இப்படி ஒரு செய்தியை நீ சொல்வாய் என நான் எதிர்பார்க்கவில்லையடி தோழி! “பொருள் தேடுவதற்காக வெகுதொலைவு செல்லவிருக்கிறார் அவர் என்பதனைச் சற்றும் தயங்காமல் சொல்கிறாயே? இச்செய்தி என்னை வருத்தும் என்பதனை நீ அறியாயோ? “இப்படி ஒரு முடிவெடுக்க எப்படி அவரால் முடிந்தது? “என்னைப்பற்றி அவருக்கு எந்த நினைவும் இல்லையோ? “துணைவியாகிய என்னைப் பிரிந்து செல்ல எப்படி உள்ளம் துணிந்தார்? "துணைவியின்பால் அன்பு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-54307718468262358112009-09-25T12:01:00.001+08:002009-09-30T08:28:27.570+08:00

பயிலுந்தொறும் சுவைதரும் பைந்தமிழ் இலக்கியங்களுள் கலிங்கத்துப்பரணியும் ஒன்று. செங்கரும்பின் அடிப்பாகம் ஒத்தது புலவர் செயங்கொண்டாரின் தமிழ். முழுதும் இனிக்கும்; தெவிட்டாமல் இனிக்கும். கலிங்கப் போருக்குச் சென்ற வீரர்கள் காலம் தாழ்த்துத் திரும்புகின்றனர். மகளிர் ஊடிக் கதவை அடைத்துக்கொள்கின்றனர். ஊடல் இருந்தாலும் தாம் சொல்லவிருக்கும் கலிங்கப்போரின் சிறப்பைக் கேட்டு மகிழவேனும் கதவைத் திறக்குமாறு

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-19670675908495406042009-09-23T11:44:00.001+08:002009-09-23T13:30:18.373+08:00

தேர்தலில் வென்ற பிறகு தொகுதிக்கு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் வருவார்கள் என்று மக்கள் எதிர்பார்ப்பது இயல்பு. வென்றவர் தம் தொகுதியைத் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை என்றால்...? களை: சித்துவை காணவில்லை என்று அமிர்தசரஸ் நகரம் முழுவதும் போஸ்டர் அடித்து ஒட்டியுள்ளனர். விளக்கம்: 1. பெயர்ச்சொற்கள் வேற்றுமை உருபுகளை ஏற்றுவரும். வேற்றுமை உருபுகள் வெளிப்பட்டோ மறைந்தோ வரும். `சிறுகதை படித்து’...

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-17854609343357617882009-09-21T09:48:00.001+08:002009-09-21T11:49:02.656+08:00

ஆணுமன்றிப் பெண்ணுமன்றி அரைப்பாகம் பெண்ணுருவாய்       ஆகிசிவன் நிற்பதென்ன தன்மை? – நாம் காணுகின்ற பொருளனைத்தும் கணித்தாய்ந்தால் சரிபாதி       கட்டாயம் காட்டிநிற்கும் பெண்மை! – இது       கண்டுசொல்லும் அறிவியலின் உண்மை! சிவனிறைவன் என்றுசொல்லிச் சிவனுக்கோர் சக்தியெனச்       செப்புவதேன்? இறைவனுக்கேன் மனைவி? – நம் சிவபெருமான் பேரறிவே சிவசக்தி! பேராற்றல்!

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-7311237372521267512009-09-18T12:43:00.001+08:002009-09-18T14:21:54.270+08:00

விளையும் பயிர்களுக்கு ஊடே களைகளும் முளைத்து வளருதல் இயல்பு. பயிரிடுபவர்கள் அவ்வப்போது களைகளை அகற்றுவார்கள். களைகளைக் களையவில்லை எனில் பயிர்களின் வளர்ச்சி பாதிப்புறும். தமிழ்ப்பயிர் இன்று பல்லாற்றானும் வளர்வது மகிழ்ச்சிக்கு உரியது; ஆயினும் ஊடூடே களைகளும் முளைத்து வளர்ந்து நிற்கின்றன. வளர்ச்சிக்குத் தடையாகும் இந்தக் களைகளை இனங்கண்டு களைதல் நம் கடன். களை: மெரீனா கடற்கரை பகுதியில் நேற்று

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-20802785741168803492009-09-16T10:32:00.000+08:002009-09-16T10:37:49.335+08:00

எப்பொழுதும் நல்லன எண்ணுபவன் அவன். நல்லன எண்ணி நல்லனவே பேசுபவன். நல்லன பேசி நல்லனவே செய்பவன். எப்பொழுதும் இனிய சொற்களையே பேசுபவன். நல்லொழுக்கம் மிக்கவன். எவரையும் வீணே எதிர்த்து ஏதும் சொல்லாமலும் செய்யாமலும் இருக்கும் அடக்கமே ஒழுக்கமாக உடையவன். ஆனால் மாந்தர் அவனை மதிப்பதில்லை. அவனிடம் இன்சொல் பேசுவதில்லை. வன்சொல் சொல்வதன்றி இன்சொல் சொல்வதற்கு அவர் வாய் திறப்பதில்லை. இன்னொருவன்;

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-85870161388604752982009-09-15T15:51:00.001+08:002009-09-30T08:32:09.533+08:00

  மலையெழுப்புஞ் சுடர்ப்பரிதி       மண்ணெழுப்புங் கதிரெழுப்ப             மறக்க வில்லை! அலையெழுப்புந் தண்திங்கள்       அகமெழுப்பும் நிலவெழுப்ப             மறக்க வில்லை! சிலையெழுப்புங் கருவிசும்பு       வளமெழுப்பும் மழையெழுப்ப             மறக்க வில்லை! ஒலியெழுப்புஞ் செந்தமிழன்       நிலையெழுப்ப இனமெழுப்ப             மறந்தே போனான்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-76225276792286890622009-09-14T11:27:00.001+08:002009-11-05T14:07:23.313+08:00

காலை நேரம். ஊர்மக்கள் விழித்து அவரவர் பணியில் ஈடுபடுகின்றனர். திருக்கோயிலுக்கு அருகே வளர்ந்துநிற்கும் மரங்களில் சில குரங்குகள். மரங்களிலேயே இருந்தால் பசிக்கு என்ன செய்வது? கீழே இறங்கி வருகின்றன. தரையில் தீனி கிடைக்கும்; தேடிக் கிடைத்தவற்றைக் குட்டிகளுக்குக் கொடுத்துத் தாமும் தின்கின்றன. குட்டிகள் விளையாடிக்கொண்டிருக்கின்றன. குரங்குகளின் உற்சாகத்துக்குக் குறைவில்லை. அப்போது அழகிய

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-5797029686577406212009-09-12T11:38:00.001+08:002009-09-30T08:37:23.803+08:00

 இருகுறு விழிகள் அங்கும்      இங்குமாய் அலைய, வாயில் ஒருவிரல் நிற்கக் காதை      ஒருவிரல் குடையக் காட்சி தருகிற மகளே, சற்றுன்      `சாக்கலெட்' தின்ற வாயால் உறுமும்உன் அப்பா மாற      உரைத்திடு வாய்,நீ தூது! சினம்மிகக் கொண்டே `ஈசிச்      சேரினில்' சாய்ந்த வண்ணம் இனுமிருக் கின்றார் அப்பா!      இப்பொழு தேநீ சென்று பணிவொடு சொல்வாய், `

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-12774767059306513842009-09-11T09:36:00.001+08:002009-09-12T20:08:14.306+08:00

ஒரு குருகுலம்; மாணாக்கர் பலர் அங்குத் தங்கி இருந்தனர்; கல்வி பயின்றனர். அவர்களுக்குக் கற்பித்த குரு மிகக் கற்றவர்; மாணாக்கர்கள் சிறந்த கல்வி பெறவேண்டும் என்ற உயரிய எண்ணம் கொண்டவர். பல கலைகளையும் முறையாகக் கற்பித்தார். புலவர் ஒருவர் மகனும் குருகுலத்தில் கல்வி கற்றான். இயல்பிலேயே கூர்த்த அறிவு கொண்டவன் அவன்; குரு கற்பிப்பனவற்றைக் கவனமாகக் கற்றான். தலைமாணாக்கனாக விளங்கினான். காலம் ஓடியது;

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-69530899582348305442009-09-10T12:44:00.001+08:002009-09-14T18:43:32.812+08:00

எழுதும் ஆர்வம் பலருக்கு இருந்தது; எழுதினார்கள். ஆனால் எழுதியவற்றை வெளியிட அன்று அச்சு ஊடகங்கள் பெரிய எண்ணிக்கையில் இல்லை. ஓர் ஐம்பதாண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்நாட்டில் படைப்பிலக்கிய வளர்ச்சிக்கு நாளிதழ்களின் பங்கு அளப்பரியதாக இருந்தது. கவிதை, சிறுகதை, கட்டுரை முதலியவற்றை நாளிதழ்கள் நிறைய வெளியிட்டன; எழுத்தாளர்களுக்கு ஊக்கமும் படிப்பவர்களுக்கு ஆர்வமும் பெருகின. ஈற்றடியோ முதலடியோ கொடுத்து வெண்பா

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6663100296946561813.post-48092798591438260572009-09-09T10:33:00.001+08:002009-09-12T19:56:12.954+08:00

"இவளோடு படும் பாடு பெரும்பாடு ஆகிவிட்டது. “ஏதோ ஒன்று, `பின்னே போனால் உதைக்கிறது; முன்னே போனால் கடிக்கிறது' என்பார்கள். "இவளுக்கும் அதற்கும் ஒரு வேறுபாடும் இல்லாமல் போயிற்று. "என்ன சொன்னாலும் என்ன செய்தாலும் தவறு கண்டுபிடிக்கிறாள்; குற்றம் சொல்கிறாள்; முரண்டு பிடிக்கிறாள்; பிணங்கிக்கொள்கிறாள். “ஏதும் சொல்லாவிட்டாலும் ஏதும் செய்யாவிட்டாலும் வம்பாகிப் போகிறது. “இவளைத் திருமணம்

அ. நம்பிhttp://www.blogger.com/profile/14486668717679439224noreply@blogger.com6